Müze 1899 yılından beri bir aile geleneği… Edremit’ten…   Homeros’un İda Dağı eteklerindeki dünyaca meşhur Edremit zeytinlikleri… Ve o zeytinliklerden 1899 yılından beri, 6 kuşaktır bir aile geleneği olarak binbir emek ile toplanan zeytinler ve özel üretim hatlarında soğuk sıkma yöntemiyle elde edilen zeytinyağı; MİDAS Naturel Sızma… MİDAS, bir aile geleneği olarak kendi zeytinliklerimizden topladığımız zeytinlerden üretilir. Ertür ailesinde, binlerce yıl öncesine dayanan zeytinyağı kültürünü tanıtmak amacıyla bir müze kurulması fikri ilk oluştuğunda, alt yapı çoktan hazırdı. Büyükdedemiz Müderrisoğlu Sabit Bey’in buharlı kazanı, ilk demirbaştı. Zeytinleri ezmek için kullanılan preslere buhar üreten kazan, hala çalışmakta ve yeni teknolojiye kafa tutmaktadır.   Aradan geçen zaman içinde gerçeğe dönüşen bu güzel dileğin hazırlık aşamasını bakın Prof.Dr.Artun Ünsal nasıl yazmış: ‘‘Evren biraderim, en eski zeytin sıkma tekniğinin ahşap kaldıracından ahşap mengenelerine, sulu presli günlerin ünlü madeni mengenelerine bana göre en güzel zeytinyağını veren süper preslere kadar, müze içine tüm sistemleri birer birer yerleştirdi. Böylece günümüzün el değmeyen “Kontinü” presine geçilmeden önceki dönemi bir güzel  gözler önüne serdi. Eskinin at ya da eşekle döndürülen dik taş zeytin değirmeni ile daha sonraki dönemlerin buhar ya da elektrikle harekete geçirilen kasnaklı ve kocaman havuzlu taş değirmenlerini buldu, buluşturdu. Koca buhar kazanını yanlarına yerleştirdi. Daha da eskinin kol gücüyle çalışan “çıkrıklı” mengenesinin kolan ipi ve koca odun direğinden oluşan “bucurgat” ını bir yıkıntı yağhanede bulunca bayram etti. Bütün bunlara para, hepsinden önemlisi zaman ayırdı. Ahşap sonsuz vidalı ilkel zeytin sıkma mengenesinin altına yerleştirilen “mendil taşını” kilometrelerce ötelerden satın alıp getirdi. Kimi zaman taştan bir yağ kuyusu, eski bir cam yağ damacanası veya keçi tulumundan yağ torbası ya da bir ahşap pamuklu yağ filtre dolabı için etrafı döndü dolandı. Yörüklerin keçi kılından dokunmuş hamur torbalarını buldu. Ardından, bir vakitler süper preste kullanılan hindistan cevizi lifinden yuvarlak zeytin hamuru torbalarının peşine düştü… Kısacası taşı, çömleği, küpü, deriyi, ahşabı, demiri yerli yerine koydu. Bu arada eski günlerin zeytinci anısı aile fotoğraflarını çerçeveletip duvarlara astı. Bir vitrinde, dedesi Müderriszade Hilmi Efendi’den kalan madeni pirinç sabun damgalarını, onun yanında gene dedesinin 1910’lardaki buluşu, her biri bir yıkamalık, tabaka kağıt görüntüsünde “tuvalet cep sabunu”, ayrıca saraydan gelen takdirnameyi sergiledi.”

Müzenin iskeletini oluşturan binanın duvarları, Edremit’te yıkılan 100 yıllık binaların tuğlalarıdır ve 4 sene boyunca ancak toplanabilmiştir. Müzede yakın zamana kadar torun Sabit Ertür tarafından kullanılan dev zeytinyağı küplerinden tutun da, eski çağlardan günümüze kadar faydalanılan ekipman ve aletler tarihsel bir harmoni içinde sıralanmıştır. Müzemizin hemen yanında bulunan, son teknolojinin kullanıldığı kontinü zeytin sıkma tesisimiz, bu tarihsel gezinin son durağıdır. Ekim ve mart ayları arasında yapacağınız ziyaret, size zeytinyağının elde edilme evrelerini de göstereceği için son derece keyifli olacaktır.